• ផ្តល់ជូននៅអង្ករល្អប្រណីតរបស់កម្ពុជាទៅកាន់ពិភពលោក
  • ម៉ោងធ្វើការ ៨:០០ព្រឹក ដល់ ៥:៣០ល្ងាច

អំពីអង្ករផ្កាម្លិះកម្ពុជា

អង្ករផ្កាម្លិះ ដែលដាំដុះនៅប្រទេសកម្ពុជា គឺជាប្រភេទអង្ករដែលទទួលបានការទទួលស្គាល់នៅទូទាំងពិភពលោក ថាជាអង្ករក្រអូបប្រណីតរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ អង្ករផ្កាម្លិះរបស់កម្ពុជា បានឈ្នះពានរង្វាន់អង្ករល្អបំផុតរបស់ពិភពលោកចំនួន៤ ដងពីសន្និសីទអង្ករពិភពលោក The Rice TRADER (TRT) នៅឆ្នាំ ២០១២, ២០១៣, ២០១៤ និង ២០១៨ ។

អង្ករផ្កាម្លិះត្រូវបានគេវាយតម្លៃខ្ពស់ ចំពោះលក្ខណៈគ្រាប់វែង សាច់ទន់ និងរសជាតិពិសេសដែលមានក្លិនក្រអូបបែបធម្មជាតិ។ ឈ្មោះដែលមានប្រជាប្រិយបំផុត គឺផ្កាម្លិះ (ម៉ាលីស = ផ្កាម្លិះ) ដែលមានពូជដូចជា ផ្ការំដួល ផ្ការមៀត ផ្ការំដួល ផ្ការំដេង សុម៉ាលី និងនាងម្លិះជាដើម។

អង្ករប្រភេទផ្កាម្លិះនេះ អាចប្រមូលផលតែម្តងប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយឆ្នាំ គឺនៅពាក់កណ្តាលខែវិច្ឆិកា ហើយត្រូវបានដាំដុះនៅតាមបណ្តាខេត្តជុំវិញ“ បឹងទន្លេសាប” ដែលស្ថិតនៅវាលទំនាបដ៏ធំព័ទ្ធជុំវិញតំបន់ដីសើមដ៏ធំមួយហើយរួមបញ្ចូលទាំងប្រភពទឹកសាបធំបំផុតរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ ភាពវិសេសវិសាលនេះហើយ ដែលអាចឱ្យការដាំដុះស្រូវនៅជុំវិញដីតំបន់បឹងទន្លេសាបមានជីជាតិ។ អង្ករផ្កាម្លិះកម្ពុជា ដែលអាចហៅដោយមោទនភាពថា ជាធម្មជាតិនោះ វាត្រូវបានដាំដុះតាមរបៀបរបបធម្មជាតិ ដោយមិនត្រូវបានកែប្រែខ្សែស្រឡាយនោះទេ ហើយត្រូវបានដាំដុះដោយការប្រើប្រាស់ជីនិងថ្នាំសំលាប់សត្វល្អិតមានកំរិតកំណត់ច្បាស់លាស់។

អង្ករផ្កាម្លិះកម្ពុជាមានក្លិនក្រអូបពីធម្មជាតិខុសប្លែកពីប្រភេទអង្ករដទៃទៀត។ វាមានគ្រាប់វែង ភ្លឺចាំង រលោង។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ គ្រាប់អង្ករមានសភាពទន់ និងស្អិតរមួត នៅពេលចម្អិន នាំមកនូវភាពល្អឥតខ្ចោះនៃរសជាតិ ភាពទន់ភ្លន់ និងក្លិនក្រអូបប្រហើរ។

ដោយត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថាជាអង្ករល្អបំផុតនៅលើពិភពលោក អង្ករផ្កាម្លិះកម្ពុជានឹងក្លាយជាគ្រឿងផ្សំដ៏ល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់មុខម្ហូបគ្រប់ប្រភេទ និងនាំមកនូវភាពជិតស្និទ្ធនៅគ្រប់តុអាហារ។ 

ជាមួយនឹងការយល់ដឹងអំពីលក្ខណៈពិសេសទាំងអស់របស់អង្ករផ្កាម្លិះកម្ពុជា យើងក៏មិនអាចចោលបាននោះទេ គឺការស្វែងយល់អំពីដំណើរការផលិតដ៏វែងឆ្ងាយ និងប្រកបដោយការខិតខំប្រឹងប្រែង ដែលរួមមាននូវសកម្មភាពប្រទាក់ក្រឡាគ្នា ដែលត្រូវការដំណើរការជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីសម្រេចបាននូវផលិតផលសម្រេចជាអង្ករផ្កាម្លិះដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ និងប្រកបដោយគុណភាព ក្នុងនោះ រួមមានទាំងមុនការដាំដុះ ពេលដាំដុះ និងក្រោយពេលដាំដុះ។

  1. មុនការដាំដុះ

ការរៀបចំដី

ការរៀបចំដី គឺជាកត្តាដ៏សំខាន់មួយដើម្បីធានាឱ្យបានថា ដីបានត្រៀមសម្រាប់ការដាំដុះស្រូវ។ គោលបំណងសំខាន់នៃការរៀបចំដី គឺដើម្បីឱ្យដីមានលក្ខណៈល្អប្រសើរសម្រាប់ការដាំដុះស្រូវ។ កសិករខ្មែរដាំពូជស្រូវផ្កាម្លិះនៅរដូវវស្សា ចាប់ពីខែឧសភាដល់ខែតុលា។ ចាប់ពីពេលដែលដំណក់ទឹកភ្លៀងដំបូងធ្លាក់មក កសិករចាប់ផ្តើមរៀបចំដីស្រែ ដែលគេស្គាល់ថាជា វាលស្រែ។ ជាធម្មតាវាពាក់ព័ន្ធនឹង (១) ការភ្ជួររាស់ដីរហូតដល់ការជីក និងរាស់ដី (២) ការភ្ជួរដីដើម្បីបំបែកកំណកដីទៅជាម៉ាស់តូចៗជាងមុន និងបញ្ចូលសំណល់រុក្ខជាតិ និង (៣) ការពង្រាបដីឱ្យរាបស្មើ បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍។

គុណភាពគ្រាប់ពូជ និងការជ្រើសរើសពូជ

គ្រាប់ពូជគឺជាផលិតផលមានជីវិតដែលត្រូវតែដាំដុះ ប្រមូលផល និងកែច្នៃឱ្យបានត្រឹមត្រូវដើម្បីដឹងពីសក្តានុពលទិន្នផលនៃពូជស្រូវណាមួយ។ អង្ករផ្កាម្លិះកម្ពុជា ត្រូវបានជ្រើសរើសពីពូជដែលមានគុណភាព។

កសិករជ្រើសរើសគ្រាប់ពូជដែលមានសុខភាពល្អដើម្បីយកមកដាំ ដោយដំបូងត្រូវបណ្តុះគ្រាប់ពូជសិន។ ពួកគេត្រាំវាក្នុងទឹកប្រហែល២៤ ម៉ោង មុនពេលសម្ងួតម្តងទៀត ហើយរៀបចំវាសម្រាប់បង្កើតដំណាំស្រូវ។

2. ការដាំដុះ

ការបង្កើតគ្រាប់ដំណាំស្រូវ

ការអនុវត្តសំខាន់ពីរនៃការបង្កើតដំណាំស្រូវ គឺការស្ទូង និងការបណ្តុះគ្រាប់ពូជដោយផ្ទាល់៖

  • ការស្ទូង គឺជាបច្ចេកទេសបង្កើតដំណាំដ៏ពេញនិយមបំផុតនៅទូទាំងទ្វីបអាស៊ី ក៏ដូចជាប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ។ សំណាបមុនដំណុះត្រូវបានផ្ទេរពីសំណាបទៅវាលសើម។ វាត្រូវការគ្រាប់ពូជតិច ហើយជាវិធីសាស្ត្រមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកំចាត់ស្មៅ ប៉ុន្តែត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើន។ សំណាបអាចត្រូវបានស្ទូងដោយម៉ាស៊ីន ឬដោយដៃ។ មុនពេលស្ទូងសំណាបត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងតំបន់បណ្តុះកូនដាច់ដោយឡែកមួយ។ ពួកវាលូតលាស់នៅចន្លោះ ៣០ ថ្ងៃមុនពេលប្តូរទៅវាល។ នៅប្រទេសកម្ពុជា ភាគច្រើនគេដាំម្តងមួយៗនិងដោយដៃ ជាជួរៗ។
  • ការបណ្តុះគ្រាប់ពូជដោយផ្ទាល់ គឺនៅពេលគ្រាប់ពូជស្ងួត ឬគ្រាប់ពូជនិងសំណាបមុនសាបព្រួសដោយដៃឬដាំដោយម៉ាស៊ីន។ នៅក្នុងប្រព័ន្ធផ្គត់ផ្គង់ទឹកភ្លៀងនិងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទឹកជ្រៅ គ្រាប់ពូជស្ងួតត្រូវបានបណ្តុះដោយផ្ទាល់ទៅលើផ្ទៃដីហើយបន្ទាប់មកបញ្ចូលទៅក្នុងដីដោយការភ្ជួរឬរាស់ ខណៈដែលដីនៅស្ងួតនៅឡើយ។ នៅតំបន់ដែលមានប្រព័ន្ធទឹកស្រោចស្រពគ្រប់គ្រាន់ ជាធម្មតាគ្រាប់ពូជត្រូវបានគេរៀបចំមុនពេលបញ្ជូនទៅ។

ការគ្រប់គ្រងដំណាំ

ការគ្រប់គ្រងនិងថែទាំឱ្យបានត្រឹមត្រូវនូវសុខភាព និងសារធាតុចិញ្ចឹមរបស់ដំណាំស្រូវ គឺជាការងារចាំបាច់បំផុត ក្នុងការផលិតស្រូវ។ កសិករចំណាយពេលវេលានិងការយកចិត្តទុកដាក់ច្រើនក្នុងការស្ទូងសំណាប ដើម្បីឱ្យដំណាំស្រូវលូតលាស់បានល្អនិ ងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់។ ការគ្រប់គ្រងនិងថែទាំសំខាន់ៗរួមមាន៖

  • ការគ្រប់គ្រងទឹក:  ការខ្វះខាតទឹក គឺជាការប៉ះពាល់ដ៏ធំបំផុតចំពោះដំណាំស្រូវ។ ដើម្បីធានាបាននូវទឹកគ្រប់គ្រាន់ កសិករដាំស្រូវភាគច្រើនមានបំណងរក្សាស្ថានភាពទឹកឱ្យមាននៅក្នុងស្រែរបស់ពួកគេ។ នេះជាការពិត ជាពិសេសចំពោះស្រូវនៅដីតំបន់ទាប ដូចជាភូមិសាស្ត្រដីរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ ការគ្រប់គ្រងទឹកបានល្អនៅលើដីទំនាបផ្តោតលើការអនុវត្តដែលជួយសន្សំសំចៃទឹក និងធានាទឹកគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ដំណាំ។ កសិករត្រូវរក្សាកម្រិតទឹកក្នុងស្រែឱ្យបាន ៥ សង់ទីម៉ែត្រ គ្រប់ពេលវេលា ពីចាប់ផ្តើម រហូតដល់ចុងក្រោយនៃការចេញផ្លែផ្កា។
  • ជីជាតិដី: នៅដំណាក់កាលលូតលាស់ដំបូងដើមស្រូវត្រូវការជី ដើម្បីបំពេញជីជាតិ។ នៅដំណាក់កាលលូតលាស់នីមួយៗ ដើមស្រូវមានតម្រូវការសារធាតុចិញ្ចឹមជាក់លាក់ ដែលធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រង់ជីជាតិដី ជាកត្តាសំខាន់មួយដែលមិនអាចខ្វះបានរបស់ផលិតកម្មស្រូវ។ ចំពោះអង្ករផ្កាម្លិះ គឺជាដំណាំស្រូវរដូវវស្សា ដែលត្រូវបានណែនាំយ៉ាងតឹងរឹងក្នុងការប្រើប្រាស់ជីឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ២ ទៅ ៣ ដងដើម្បីរក្សាក្លិនក្រអូប។ 
  • ការគ្រប់គ្រងស្មៅ: ការគ្រប់គ្រងស្មៅពិតជារឿងមួយដ៏សំខាន់ ដើម្បីការពារការបាត់បង់ទិន្នផលនិងថ្លៃដើមផលិតកម្ម និងដើម្បីរក្សាគុណភាពគ្រាប់ពូជល្អ។ សម្រាប់ការផលិតស្រូវនៅកម្ពុជា ការគ្រប់គ្រងស្មៅត្រូវបានអនុវត្ត ក្នុងដំណាក់កាលជាក់លាក់នៃការផលិតស្រូវរួមទាំងកំឡុងពេលរៀបចំដីនិងកំឡុងពេលលូតលាស់ដំណាំដំបូង។
  • សមាសធាតុចង្រៃ និងជំងឺ: បន្ថែមពីលើការគ្រប់គ្រងដំណាំល្អ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យទាន់ពេលវេលា និងត្រឹមត្រូវអាចកាត់បន្ថយការបាត់បង់យ៉ាងច្រើន។ បញ្ហាដំណាំអាចបណ្តាលមកពីសារពាង្គកាយមានជីវិតផ្សេងទៀតដូចជា កណ្តុរ និងផ្សិត ឬដោយកត្តាគ្មានជីវិតដូចជាខ្យល់ទឹក សីតុណ្ហភាព វិទ្យុសកម្ម និងអាស៊ីតរបស់ដី។ ការគ្រប់គ្រងល្អបំផុត ចំពោះសត្វល្អិតនិងបញ្ហាជំងឺគឺការការពារ។
  1. ក្រោយការដាំដុះ

ការប្រមូលផល

ការប្រមូលផល គឺជាដំណើរការនៃការប្រមូលផលស្រូវទុំពីស្រែ។ បន្ទាប់ពីដាំបាន៤ខែ ដើមស្រូវបង្កើតបានគ្រាប់ស្រូវ ហើយលូតលាស់វិវត្តពីពណ៍បៃតង ទៅជាពណ៌មាស ហើយមានទម្ងន់ធ្ងន់។

សកម្មភាពប្រមូលផលរួមមានការច្រូត ការកាត់ ការដាក់ពង្រាយ ការបោសសម្អាត និងការបង្គរ។ នៅប្រទេសកម្ពុជា ការប្រមូលផលអាចធ្វើដោយដៃឬដោយមេកានិច។ ការប្រមូលផលក៏ត្រូវធ្វើនៅពេលត្រឹមត្រូវ ជាមួយនឹងសំណើមត្រឹមត្រូវ។

ការសម្ងួត

ការសម្ងួតស្រូវ ធ្វើឡើងដើម្បីកាត់បន្ថយជាតិសំណើមនៃគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ដល់កម្រិតសុវត្ថិភាពសម្រាប់ទុកដាក់។ វាគឺជាប្រតិបត្តិការសំខាន់បំផុតបន្ទាប់ពីប្រមូលផលស្រូវរួច។ នៅពេលប្រមូលផល ស្រូវមានសំណើមរហូតដល់ ២៥% ។ កម្រិតជាតិសំណើមខ្ពស់ក្នុងកំឡុងពេលទុកដាក់អាចនាំឱ្យមានការប្រែពណ៌គ្រាប់ស្រូវ ធ្វើឱ្យកើតផ្សិត និងបង្កើនលទ្ធភាពនៃការវាយប្រហារពីសត្វល្អិត។ វាក៏អាចបន្ថយអត្រាដំណុះគ្រាប់ពូជស្រូវផងដែរ។ វាមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការធ្វើឱ្យស្រូវស្ងួតឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន បន្ទាប់ពីការប្រមូលផល ក្នុងរយៈពេល ២៤ ម៉ោង។ ការពន្យារពេលសម្ងួត ការសម្ងួតមិនពេញលេញ ឬការសម្ងួតគ្មានប្រសិទ្ធភាពនឹងធ្វើឱ្យគុណភាពគ្រាប់ធ្លាក់ចុះ ហើយបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ទម្ងន់ផងដែរ។

វិធីសម្ងួតស្រូវអាចធ្វើតាមបែបប្រពៃណី និងប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន ដែលមានភាពខុសប្លែកគ្នាផ្នែកបច្ចេកទេស និងសមត្ថភាពសម្រាប់កម្រិតវាលស្រែ ឬពាណិជ្ជកម្ម។

ការទុកដាក់

គោលបំណងនៃការទុកដាក់ស្រូវ គឺដើម្បីផ្តល់នូវលក្ខខណ្ឌផ្ទុកប្រកបដោយសុវត្ថិភាពសម្រាប់គ្រាប់ស្រូវ ដើម្បីការពារការបាត់បង់ ដែលបណ្តាលមកពីអាកាសធាតុមិនល្អ សំណើម សត្វកកេរ បក្សី សត្វល្អិត និងមីក្រូសរីរាង្គដូចជាផ្សិត។

ជាទូទៅ វាត្រូវបានគេណែនាំ ទៅលើអង្ករសម្រាប់ទទួលទាន ដែលត្រូវបានរក្សាទុកជាទម្រង់ស្រូវជាជាងការកិន ព្រោះអង្កាមអាចជួយផ្តល់នូវការការពារពីសត្វល្អិត និងជួយការពារការធ្លាក់ចុះគុណភាព។ ការទុកដាក់អាចធ្វើឡើងតាមរយៈបាវ ថង់ច្រកធំ ឬកុងតែន័រ។

ការកិន និងការកែច្នៃ

ការកិនស្រូវ គឺជាជំហានដ៏សំខាន់មួយនៅក្រោយពេលការប្រមូលផល។ គោលបំណងជាមូលដ្ឋាននៃប្រព័ន្ធកិនស្រូវ គឺយកអង្កាមនិងស្រទាប់កន្ទក់ចេញ ហើយផលិតនូវអង្ករគ្រាប់ពណ៌សដែលអាចកិនបានគ្រប់គ្រាន់ និងគ្មានសារធាតុពុល។

ការត្រៀមជាស្រេចសម្រាប់ការនាំចេញ

នៅក្នុងបច្ចេកវិទ្យាទំនើបចុងក្រោយបង្អស់របស់រោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវក្រុមហ៊ុនអេមរុរ៉ាយស៍ អង្ករបានត្រៀមជាស្រេចសម្រាប់ការប្រើប្រាស់និងនាំចេញ។ នីតិវិធីធានាគុណភាពសំខាន់ចុងក្រោយមួយមុនពេលនាំចេញ គឺការព្យាបាលដោយឧស្ម័នកាបូនិក។ ការព្យាបាលដោយប្រើឧស្ម័នកាបូនិកមានរយៈពេលពី ២១ ថ្ងៃទៅ ៣០ ថ្ងៃ ដើម្បីធានាថាសត្វល្អិតដែលបានសម្អាតនិងសំលាប់ដោយក្រុមហ៊ុនពិនិត្យគុណភាព ដែលមានការបញ្ជាក់នៅកម្ពុជា។ កុងតឺន័រត្រូវតែស្អាតនិងមានសុវត្ថិភាពចំពោះការដឹកជញ្ជូនអាហារ។

kmKH
en_USEN kmKH